| تبليغات | X |
 اونو از خاطرها خط میزنم از دل تنگ تموم ادما از شب و روز خدا خط میزنم اگه دستم برسه به اسمون با ستاره ها قیامت میکنم نمیزارم کسی عاشق نباشه ماه رو بین همه قسمت میکنم وقتی گاهی منو دل تنها میشیم حرفای نگفتنی رو میشه دید میشه تو سکوت بین ما دو تا خیلی از ندیدها رو شنید قصه جدایی ما ادما قصه دوری ماست از خودمون دوری من و تو از لحظه عشق قصه سادگی گم شدمون 
|
من نميدانم كه تو چگونه به عهد و پيمان خود لگد زده و مرا با قلبي شكسته و روحي اندوهگين به حال خود رها كرده اي شايد ساده لوحي من در اين فقره از انجا بود كه در پي اشنايي با تو با عنوان بنده اي از طبقه اشراف را از ياد برده بودم كه اشراف از هر قماش اري از ذات خود فاسد است ديگر در پي جور و جفايي كه تو در حق من كرده اي نيستم زمين مرده عشق مرده وفاداري و معرفت مرده زيرا خيانت بنده اي كه او را يگانه نقطه سپيد زندگي خود مي پنداشتم به من اموخت كه هرگز به قلبم اعتماد نكنم نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 ساعت 10:29 توسط یه بنده خدا |
